Nynorskordboka
talevanske
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein talevanske | talevansken | talevanskar | talevanskane |
Tyding og bruk
vanske (1 med å uttale ord på vanleg måte;
Døme
- slite med språk- og talevanskar;
- få talevanskar etter eit slag