Nynorskordboka
ryggbrot, ryggbrott
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit ryggbrot | ryggbrotet | ryggbrot | ryggbrota |
| eit ryggbrott | ryggbrottet | ryggbrott | ryggbrotta |
Tyding og bruk
brot i ryggraden
Døme
- ho hadde store skader og to ryggbrot