Nynorskordboka
guffe 1
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei guffe | guffa | guffer | guffene |
Tyding og bruk
fråstøytande (seig) masse (1, 1)
Døme
- det renn ei brun guffe ned i elva
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei guffe | guffa | guffer | guffene |