Nynorskordboka
vrangveg, rangveg
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein rangveg | rangvegen | rangvegar | rangvegane |
| ein vrangveg | vrangvegen | vrangvegar | vrangvegane |
Tyding og bruk
motsett lei;
galen veg
Døme
- det gjekk vrangvegen;
- syngje songane vrangvegen