Bokmålsordboka
utplanting, utplantning
substantiv hankjønn eller hunkjønn
| kjønn | entall | flertall | ||
|---|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form | |
| hankjønn | en utplanting | utplantingen | utplantinger | utplantingene |
| en utplantning | utplantningen | utplantninger | utplantningene | |
| hunkjønn | ei/en utplanting | utplantinga | utplantinger | utplantingene |
| ei/en utplantning | utplantninga | utplantninger | utplantningene | |
Betydning og bruk
det å plante ut
Eksempel
- utplanting finner sted i mai