Bokmålsordboka
stillingtaing, stillingtaking
substantiv hunkjønn eller hankjønn
| kjønn | entall | flertall | ||
|---|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form | |
| hankjønn | en stillingtaing | stillingtaingen | stillingtainger | stillingtaingene |
| en stillingtaking | stillingtakingen | stillingtakinger | stillingtakingene | |
| hunkjønn | ei/en stillingtaing | stillingtainga | stillingtainger | stillingtaingene |
| ei/en stillingtaking | stillingtakinga | stillingtakinger | stillingtakingene | |