Bokmålsordboka
hunnlig, hunlig
adjektiv
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| hunlig | hunlig | hunlige | hunlige |
| hunnlig | hunnlig | hunnlige | hunnlige |
Betydning og bruk
som er av hunkjønn;
som gjelder hunkjønn
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| hunlig | hunlig | hunlige | hunlige |
| hunnlig | hunnlig | hunnlige | hunnlige |