Bokmålsordboka
vanrøktet, vanrøkta
adjektiv
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| vanrøkta | vanrøkta | vanrøkta | vanrøkta |
| vanrøktet | vanrøktet | vanrøktede | vanrøktede |
| vanrøktete | vanrøktete | ||
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| vanrøkta | vanrøkta | vanrøkta | vanrøkta |
| vanrøktet | vanrøktet | vanrøktede | vanrøktede |
| vanrøktete | vanrøktete | ||