Bokmålsordboka
idømmelse
substantiv hankjønn
idømming
substantiv hankjønn eller hunkjønn
| kjønn | entall | flertall | ||
|---|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form | |
| hankjønn | en idømmelse | idømmelsen | idømmelser | idømmelsene |
| en idømming | idømmingen | idømminger | idømmingene | |
| hunkjønn | ei/en idømming | idømminga | ||