teknikar
substantiv hankjønn
Opphav
frå tysk; av teknikkTyding og bruk
- fagperson med teknisk utdanning og som gjer dei tekniske delane av eit fag eller yrke;jamfør ingeniør
- som etterledd i ord som
- laboratorieteknikar
- lydteknikar
- tannteknikar
- person som utfører noko med stor praktisk dugleik
Døme
- som fotballspelar er han ein glimrande teknikar