smertegrense
substantiv hokjønn
Tyding og bruk
- grense (1, 2) der noko begynner å gjere vondt
Døme
- han har låg smertegrense
- i overført tyding: punkt som ein helst ikkje bør overskride
Døme
- bemanningskutta har nådd ei smertegrense;
- spele med lydstyrke nær smertegrensa