skyttar
substantiv hankjønn
Opphav
norrønt skytari; av skyteTyding og bruk
- person som driv med skyting (1)
Døme
- ein flink skyttar
- som etterledd i ord som
- bogeskyttar
- skarpskyttar
- skiskyttar
- jeger som bruker skytevåpen
Døme
- skyttaren hadde med seg fuglehunden sin
- person som lagar mål i ballspel;målskårar
Døme
- laget har fleire gode skyttarar
- i astrologi: person som er fødd i stjerneteiknet Skyttaren (mellom 22. november og 22. desember)
Døme
- ho er skyttar