urt
substantiv hokjønn
Opphav
norrønt urtTyding og bruk
- plante som blir brukt som legemiddel eller som krydder i matlaging
Døme
- lækjande urter;
- grøne urter
- i botanikk: plante som ikkje har trevoren stengel;til skilnad frå busk og tre (1, 1)
- som etterledd i ord som
- krydderurt
- mjødurt
- moskusurt