motstandar
substantiv hankjønn
Tyding og bruk
- person eller gruppe som kjempar mot noko eller er ueinig med nokon;fiende
Døme
- vere motstandar av dødsstraff;
- ha mange motstandarar;
- politiske motstandarar;
- tilhengjarar og motstandarar
- person eller lag som nokon konkurrerer mot;konkurrent, motpart
Døme
- laget var varsla å vere ein tøff motstandar