støvel
substantiv hankjønn
Opphav
mellomnorsk styfill, gjennom lågtysk; frå italiensk stivaleTyding og bruk
fottøy med skaft (2) som minst når over okla
Døme
- eit par støvlar;
- gå i støvlar og regnklede;
- barnet gjekk med éin støvel og éin sko
- som etterledd i ord som
- beksaumstøvel
- fjellstøvel
- gummistøvel
- skistøvel
- slagstøvel
Faste uttrykk
- slå ned i støvlanedengje kraftig;
sigre fullstendig over - vere på støvlane/ein støvelvere lett rusa