Nynorskordboka
yrme, yrmle
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei yrme | yrma | yrmer | yrmene |
| ei yrmle | yrmla | yrmler | yrmlene |
Opphav
norrønt yrmla ‘liten orm’; av ormTyding og bruk
hoorm, hoslange (med ungar)