Nynorskordboka
vindhol, vindhòl
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit vindhol | vindholet | vindhol | vindhola |
| eit vindhòl | vindhòlet | vindhòl | vindhòla |
Tyding og bruk
- hol (2, 1) til å sleppe luft igjennom;
Døme
- lage vindhol i det store banneret
- stad der det blæs mykje
Døme
- den vesle odden er eit vindhol
- grop eller søkk med ufarbar is eller snø
Døme
- ulykka hende då snøskuteren køyrde inn i eit vindhol
- sjøstykke med svært lite vind
Døme
- seglbåten vart ståande fast i eit vindhol