Nynorskordboka
villsti, villstig
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein villsti | villstien | villstiar | villstiane |
| ein villstig | villstigen | villstigar | villstigane |
Opphav
norrønt villistígrTyding og bruk
sti eller veg som ein fer vill på;
Døme
- kome inn på ein villsti