Nynorskordboka
valør
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein valør | valøren | valørar | valørane |
Opphav
frå fransk; av latin valere ‘vere verd’Tyding og bruk
Døme
- frimerket hadde ein valør på 25 kroner
- preg av ein viss stil;
Døme
- orda ‘barn’ og ‘avkom’ har ulike valørar