Nynorskordboka
vagabond
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein vagabond | vagabonden | vagabondar | vagabondane |
Opphav
gjennom fransk, frå latin vagari ‘streife omkring’; samanheng med vagTyding og bruk
Døme
- leve som ein ekte vagabond