Nynorskordboka
uviting 2, uvetting
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein uvetting | uvettingen | uvettingar | uvettingane |
| ein uviting | uvitingen | uvitingar | uvitingane |
Tyding og bruk
uvitig person;
tosk, dåre, galning, villstyring