Nynorskordboka
uvêr, uver
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit uver | uveret | uver | uvera |
| eit uvêr | uvêret | uvêr | uvêra |
Tyding og bruk
- hardt og stygt vêr med sterk vind eller mykje nedbør
Døme
- uvêret rasar;
- det sette inn med uvêr;
- kampen vart utsett grunna uvêr;
- bli ramma av uvêr;
- vêrmeldinga spår eit kraftig uvêr langs kysten
- i overført tyding: kaotisk eller krevjande situasjon eller omstende;
Døme
- hamne i politisk uvêr;
- krigen leidde til eit økonomisk uvêr
Faste uttrykk
- som eit uvêrsvært raskt eller svært mykje
- syklisten fauk som eit uvêr ned bakken;
- hoste som eit uvêr