Nynorskordboka
tiend
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei tiend | tienda | tiender | tiendene |
Opphav
norrønt tíund ‘tidel’; etter latinTyding og bruk
- om eldre forhold: avgift til kyrkja som vart betalt med ein tidel av årsinntekta eller av årsavlinga
Døme
- betale tiend
- frivillig gåve til kyrkjeleg arbeid
Døme
- gje tiend