Nynorskordboka
snurr
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein snurr | snurren | snurrar | snurrane |
Opphav
av snurreTyding og bruk
- snurrande, roterande rørsle
Døme
- bilen fekk ein snurr på glattisen
- spiralforma bolle
- som etterledd i ord som
- kanelsnurr
- pizzasnurr
Faste uttrykk
- på ein snurrlett påverka av alkohol;
ikkje edru- dei var tydeleg på ein snurr da dei kom
- på snurrpå snei