Nynorskordboka
rettvillig, rettviljug
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| rettviljug | rettviljug | rettviljuge | rettviljuge |
| rettvillig | rettvillig | rettvillige | rettvillige |
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| rettviljug | rettviljug | rettviljuge | rettviljuge |
| rettvillig | rettvillig | rettvillige | rettvillige |