Nynorskordboka
mønje 2
mønja
verb
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å mønjaå mønje | mønjar | mønja | har mønja | mønj!mønja!mønje! |
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | fleirtal | |
| mønja + substantiv | mønja + substantiv | den/det mønja + substantiv | mønja + substantiv | mønjande |
Opphav
av mønje (1Tyding og bruk
farge med mønje (1, 1);
stryke mønje på
Døme
- dei har mønja alle dørene