Nynorskordboka
gnarr
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit gnarr | gnarret | gnarr | gnarra |
Opphav
jamfør norrønt gnarr ‘hav’; av gnarreTyding og bruk
- veik vind
- knurring
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit gnarr | gnarret | gnarr | gnarra |