Nynorskordboka
forkjærleik
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein forkjærleik | forkjærleiken | forkjærleikar | forkjærleikane |
Opphav
frå tysk; av for- (1Tyding og bruk
særskild kjærleik eller interesse
Døme
- ha forkjærleik for grønt