Nynorskordboka
momentum
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit momentum | momentumet | momentum | momentuma |
Uttale
momen´tumOpphav
gjennom engelsk, frå latinTyding og bruk
opplivande eller framgangsrik situasjon eller utvikling;
Døme
- miste momentumet;
- bortelaget har skaffa seg momentumet i kampen;
- løyvinga gjev kommunen momentum til å halde fram med den positive byutviklinga