Nynorskordboka
arvelut, arvlut
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein arvelut | arveluten | arvelutar | arvelutane |
| arveluter | arvelutene | ||
| ein arvlut | arvluten | arvlutar | arvlutane |
| arvluter | arvlutene | ||
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein arvelut | arveluten | arvelutar | arvelutane |
| arveluter | arvelutene | ||
| ein arvlut | arvluten | arvlutar | arvlutane |
| arvluter | arvlutene | ||