Bokmålsordboka
selvbebreidelse, sjølbebreidelse
noun masculine
selvbebreiding, sjølbebreiding
noun feminine or masculine
| gender | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form | |
| masculine | en selvbebreidelse | selvbebreidelsen | selvbebreidelser | selvbebreidelsene |
| en selvbebreiding | selvbebreidingen | selvbebreidinger | selvbebreidingene | |
| en sjølbebreidelse | sjølbebreidelsen | sjølbebreidelser | sjølbebreidelsene | |
| en sjølbebreiding | sjølbebreidingen | sjølbebreidinger | sjølbebreidingene | |
| feminine | ei/en selvbebreiding | selvbebreidinga | selvbebreidinger | selvbebreidingene |
| ei/en sjølbebreiding | sjølbebreidinga | sjølbebreidinger | sjølbebreidingene | |
Senses and Example Sentences
anklage som en retter mot seg selv
Example
- være nedtynget av anger og selvbebreidelse