Bokmålsordboka
formgiving, formgiing, formgivning
substantiv hankjønn eller hunkjønn
| kjønn | entall | flertall | ||
|---|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form | |
| hankjønn | en formgiing | formgiingen | formgiinger | formgiingene |
| en formgiving | formgivingen | formgivinger | formgivingene | |
| en formgivning | formgivningen | formgivninger | formgivningene | |
| hunkjønn | ei/en formgiing | formgiinga | formgiinger | formgiingene |
| ei/en formgiving | formgivinga | formgivinger | formgivingene | |
| ei/en formgivning | formgivninga | formgivninger | formgivningene | |