Bokmålsordboka
kjørefart
substantiv hankjønn eller hunkjønn
| kjønn | entall | flertall | ||
|---|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form | |
| hankjønn | en kjørefart | kjørefarten | kjørefarter | kjørefartene |
| hunkjønn | ei/en kjørefart | kjørefarta | ||
Betydning og bruk
fart (1) som et kjøretøy holder;