Розширений пошук

12 результатів

Словник букмола 6 oppslagsord

vanstell

іменник середній

Походження

av van-

Значення та вживання

dårlig skjøtsel av noe
Приклад
  • bli straffet for vanstell av husdyra

vanstelle

дієслово

Походження

av van-

Значення та вживання

stelle dårlig;
jamfør vanstelt
Приклад
  • vanstelle dyra

ustell

іменник середній

Значення та вживання

dårlig stell;
Приклад
  • firmaet sliter med mye ustell og rot

vanrøkt

іменник жіночий або чоловічий

Значення та вживання

manglende eller dårlig stell;
Приклад
  • vanrøkt av husdyr

vanhevd

іменник чоловічий

Походження

jamfør hevd (1

Значення та вживання

Приклад
  • jorda er i vanhevd

forfalle

дієслово

Походження

fra lavtysk; av for- (2

Значення та вживання

  1. bli dårligere på grunn av vanstell;
    gå tilbake;
    ødelegges
    Приклад
    • la kroppen sin forfalle;
    • huset har forfalt;
    • åndslivet forfalt
  2. skulle betales
    Приклад
    • lånet forfaller 1. april
    • brukt som adjektiv
      • forfalte renter

Фіксовані вирази

  • forfalle til
    bli avhengig av
    • forfalle til drikk og svir

Словник нюношка 6 oppslagsord

vanstell

іменник середній

Походження

av van-

Значення та вживання

dårleg stell av noko;
Приклад
  • melde frå om vanstell av dyra

vanstelle

vanstella

дієслово

Походження

av van-

Значення та вживання

stelle dårleg;
jamfør vanstelt
Приклад
  • vanstelle dyra

vanrøkt

іменник жіночий

Походження

norrønt vanrǿkt

Значення та вживання

manglande eller dårleg stell;
Приклад
  • vanrøkt av hus og heim

vanhevd

іменник жіночий

Походження

jamfør hevd (1

Значення та вживання

Приклад
  • jorda er i vanhevd

forfalle

forfalla

дієслово

Походження

frå lågtysk; av for- (2

Значення та вживання

  1. bli dårlegare på grunn av vanstell;
    gå tilbake;
    øydeleggjast
    Приклад
    • la kroppen forfalle;
    • huset forfell
  2. ha frist for betaling;
    gå ut
    Приклад
    • betale i god tid før fristen forfell

Фіксовані вирази

  • forfalle til
    bli avhengig av

vyrdlaus, vyrdslaus, vørdlaus, vørdslaus

прикметник

Значення та вживання

  1. som ikkje er varsam eller ser seg føre;
    som ikkje tek omsyn;
    Приклад
    • vyrdlaus framferd;
    • vyrdlaust prat
    • brukt som adverb:
      • fare vyrdlaust fram;
      • han køyrde raskt og vyrdlaust
  2. Приклад
    • vere vyrdlaus med seg sjølv;
    • vyrdlaust vanstell