Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

dunken

adjektiv

Opphav

samanheng med dunkel og dynke

Tyding og bruk

fuktig, rå (5, 2)
Døme
- dunkne sokkar
lummer (1)

dunk 1

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

tønneforma behaldar;

Døme

ein dunk med øl

- avfallsdunk
- søppeldunk

Faste uttrykk

gå dunken
gå til spille eller gå gale
dette kan gå dunken;
middagen gjekk dunken;
verksemda kunne gå dunken
gå på dunken
ta slutt, gå gale eller konkurs
banken kjem til å gå på dunken;
privatøkonomien er i ferd med å gå på dunken

dunk 2

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

jamfør norrønt dynkr ‘dunk, ståk’; av dunke

Tyding og bruk

lyd av bank, kakk eller slag
Døme
- høyre ein dunk i veggen
puff (3, 1), støyt (1)
Døme
- få ein dunk i ryggen

dynke

dynka

verb

Opphav

jamfør engelsk dank ‘fuktig’; truleg samanheng med dunken og dokk (

Tyding og bruk

fukte ved å skvette på væske

Døme

dynke ein kakebotn;
dynke bunadsskjorta før stryking

gå på dunken

Tyding og bruk

ta slutt, gå gale eller konkurs;

Sjå: dunk

Døme

banken kjem til å gå på dunken;
privatøkonomien er i ferd med å gå på dunken

gå dunken

Tyding og bruk

gå til spille eller gå gale;

Sjå: dunk

Døme

dette kan gå dunken;
middagen gjekk dunken;
verksemda kunne gå dunken