Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
138 treff

Nynorskordboka 138 oppslagsord

bustad

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt bústaðr, jamfør òg norrønt bólstaðr ‘bustad, gard’; av bu (2

Tyding og bruk

  1. stad eller gard der ein bur eller kan seiast å ha heimen sin
    Døme
    • ha fast bustad
  2. Døme
    • det skortar på nye bustader
  3. i overført tyding, særleg i religiøst språk: tilhaldsstad
    Døme
    • ordet vart menneske og tok bustad mellom oss
Artikkelside

uskikka

adjektiv

Tyding og bruk

som ikkje høver til eller duger som;
Døme
  • han er uskikka i jobben;
  • huset er uskikka til bustad
Artikkelside

flytte

flytta

verb
kløyvd infinitiv: flytta

Opphav

norrønt flytja; samanheng med flyte (1 , opphavleg ‘la flyte bort’

Tyding og bruk

  1. føre til ein annan stad
    Døme
    • flytte brikkene i ludo;
    • flytte blikket;
    • han flytter stolen nærmare;
    • dei flytta tallerkane frå bordet til kjøkenet
  2. skifte tilhaldsstad eller bustad
    Døme
    • flytte heimanfrå;
    • flytte på setra;
    • flytte inn i nytt hus;
    • skal du snart flytte?
    • han flyttar inn i barndomsheimen;
    • ho flytta frå Moss til Oslo;
    • dei har flytta frå kvarande;
    • mange arbeidsplassar er flytta ut av byen;
    • ho kjem flyttande frå byen

Faste uttrykk

  • flytte grenser
    endre eller få nokon til å endre oppfatning
    • denne bilen representerer teknologisk nytenking og flyttar grenser
  • flytte på seg
    skifte bustad eller arbeid
    • det kan vere godt å flytte på seg og prøve noko anna
  • flytte saman
    bli sambuarar
  • flytte seg
    røre på seg, bevege seg
    • flytt deg!
    • regnet er venta å flytte seg nordover
Artikkelside

vandrarfolk

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

folkegruppe som ikkje har fast bustad, men flyttar omkring;
Artikkelside

æresbustad

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

bustad som det offentlege stiller til rådvelde for ein person som ei ærevising
Artikkelside

skifte 2

skifta

verb

Opphav

norrønt skipta

Tyding og bruk

  1. ta i staden for noko anna;
    Døme
    • skifte bustad;
    • andletet skiftar farge;
    • han skifta skjorte
  2. kle seg om
    Døme
    • eg må heim og skifte først
  3. flytte (jernbanevogner)
    Døme
    • toget gjer eit opphald medan ein skiftar
  4. gje kvarandre gjensidig;
    Døme
    • skifte vondord;
    • skifte augekast
  5. fordele verdiar, eigedelar og gjeld i eit dødsbu
    Døme
    • skifte eit bu
  6. endre seg, veksle
    Døme
    • vêret skifta alt i eitt
    • brukt som adjektiv:
      • skiftande bris;
      • eit skiftande landskap

Faste uttrykk

  • skifte beite
    gå over i anna verksemd;
    ta til med noko nytt
  • skifte ham
    1. få ny ham (1)
    2. heilt skifte utsjånad eller lynne
      • bygdesenteret har skifta ham
  • skifte på
    byte på (å gjere noko)
  • skifte roret
    leggje roret over til den motsett side
  • skifte sol og vind
    ta rettferdige omsyn til begge sider
  • skifte ut
    byte ut, fornye
Artikkelside

terrassebustad

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

Artikkelside

bustadbygg

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

bygg (2, 3) med bustad(er)
Døme
  • bygningen blir omregulert til bustadbygg
Artikkelside

rorbu

substantiv hokjønn

Opphav

av ror (1

Tyding og bruk

  1. bu til husvære for fiskarar i eit fiskevær
  2. fritidsbustad innreidd i rorbu (1) eller i bustad ved sjøen som liknar ei rorbu (1);
    jamfør rorbuferie
Artikkelside

herskapsbustad

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

Døme
  • gamle, vakre herskapsbustader i overgrodde hagar
Artikkelside