Avansert søk

Nynorskordboka 49 oppslagsord

tur 2

substantiv hankjønn

Opphav

frå fransk (bon) tour ‘(god) vending’

Tyding og bruk

Døme

det skiftar med tur og utur;
dei hadde tur som vann;
ha tur i spel;
ha tur hos jentene

tur 1

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom fransk; frå gresk tornos ‘sirkel’

Tyding og bruk

plass i rekkjefølgje
Døme
- no er det min tur;
- turen er komen til deg;
- passe turen sin;
- alt går etter tur;
- vente på tur
kortare eller lengre reise, ferd eller utflukt
Døme
- gå ein tur;
- sykle seg ein tur;
- ta seg ein tur og sjå på forholda;
- gjere seg ein tur;
- gå turar i fjellet;
- reise ein tur;
- gå på tur
- - bytur
  - fisketur
  - helgetur
  - skitur
kvar av fleire omgangar i eit forløp;
vending, gong
Døme
- gå fleire turar for å hente varene;
- enda ein tur
avgrensa del av dans
Døme
- lære alle turane i reinlendar
- - firetur
  - sekstur

Faste uttrykk

i sin tur
på eit visst seinare steg
lønsauken vil i sin tur skape større prispress
i tur og orden
i rekkjefølgje;
etter kvarandre
innslaga kom i tur og orden
tur-retur/tur og retur
fram og tilbake
kjøpe billett tur-retur;
tur-retur Berlin;
billettar tur og retur Bergen
vere på tur
skulle til å;
vere i ferd med

nemne 2

nemna

verb

Opphav

norrønt nefna; av namn

Tyding og bruk

seie (namnet på);
rekne opp
Døme
- nemne nokon ved namn;
- eg vil ikkje nemne namn;
- han nemnde ikkje eit ord om det;
- forfattaren nemner mange døme på omsorgssvikt;
- kan du nemne dei rekneartene du kjenner til?
snakke om;
kome inn på;
omtale (2, 2);
fortelje
Døme
- eg skal nemne saka for henne;
- problemet er ikkje nemnt i boka;
- som nemnt ovanfor er dette eit viktig argument

Faste uttrykk

ingen nemnd, ingen gløymd
vending brukt i takketale eller liknande der ein takkar ei gruppe utan å namngje nokon einskild
nemne opp
peike ut til dømes eit utval eller ei verje
nemne på
ymte om
nemne ut
gje verv eller orden;
peike ut;
utnemne (2
statsministeren skal nemne ut ein ny statsråd

vending

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å vende (3, 2);
snuing (1)
Døme
- gjere ei vending mot veggen;
- finte ut nokon med ei kjapp vending
vende (1, runde (1, 2)
Døme
- gå fleire vendingar etter vatn;
- ta lasset i to vendingar
endra retning eller utvikling;
endring, vend (2)
Døme
- saka tok ei ny vending;
- det hende ei dramatisk vending i kampen
måte å seie noko på
Døme
- kunne mange gamle ord og vendingar;
- uttale seg i positive vendingar
sak, oppgåve, gjeremål
Døme
- det blir mi vending

Faste uttrykk

ei ståande vending
eit fast uttrykk
i vendinga
i tankegangen eller måten å gjere noko på
vere snøgg i vendinga;
i denne konkurransen gjeld det å vere kvikk i vendinga

vende 1

substantiv hokjønn

Opphav

Tyding og bruk

gonge eller tur fram og tilbake;

vending (2), runde (, 2)

Døme

gjere ei vende til byen;
bere lasset i tre vender;
få med alt i ei vende

i vendinga

Tyding og bruk

i tankegangen eller måten å gjere noko på;

Døme

vere snøgg i vendinga;
i denne konkurransen gjeld det å vere kvikk i vendinga

ei ståande vending

Tyding og bruk

eit fast uttrykk;

vend

substantiv hokjønn

Opphav

Tyding og bruk

vende (1, vending (2)
Døme
- bere alt utstyret i ei vend
snunad, omskifte
Døme
- ei vend i krigen
(melodi til ei) verselinje
Døme
- eg kan berre første venda
skrålinje eller rettside på vove tøy

snunad

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt snúnaðr ‘vinning’; av snu (

Tyding og bruk

rørsle som endrar retninga;
annsemd;
røre
endring av oppfatning;
omskifte, vending
Døme
- det vart ein snunad i synet på dialektane

snuing

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å snu (2, 2);
vending
Døme
- byggje eit spor for parkering og snuing av tog
rørsle (1)
Døme
- ho er snar i snuinga og lett på foten

Resultater per side: