Avansert søk

4 treff

Bokmålsordboka 2 oppslagsord

snavl

substantiv hunkjønn eller hankjønn

Opphav

fra lavtysk eller nederlandsk; samme opprinnelse som snabel

Betydning og bruk

kjeft, munn
Eksempel
  • snavla hans gikk i ett kjør;
  • hold snavla!

snavle

verb

Betydning og bruk

snakke på en utydelig måte

Nynorskordboka 2 oppslagsord

snavl

substantiv hankjønn eller hokjønn

Opphav

frå lågtysk eller nederlandsk; same opphav som snabel

Tyding og bruk

kjeft, munn
Døme
  • snavla gjekk i eitt sett;
  • hald snavla!

snavle

snavla

verb

Tyding og bruk

  1. snakke på ein utydeleg måte;