Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

vanstelt

adjektiv

Opphav

Tyding og bruk

som er halde i dårleg hevd

Døme

ein vanstelt gard

vanstelle

vanstella

verb

Opphav

Tyding og bruk

stelle dårleg;

forsøme, vanrøkte, vanskjøtte;

jamfør vanstelt

Døme

vanstelle dyra

ustelt

adjektiv

Tyding og bruk

ikkje stelt skikkeleg;

vanstelt, lurvete (1), uflidd, sjuskete

Døme

ein ustelt hage;
ustelt hår;
sjå ustelt ut

vanrøkta

adjektiv

Tyding og bruk

som er dårleg eller mangelfullt stelt;

forsømt, vanstelt

Døme

ein vanrøkta gard

vandriven

adjektiv

Opphav

Tyding og bruk

som er dårleg driven;

Døme

ein vandriven gard

van-

prefiks

Opphav

norrønt van-, av vanr ‘som manglar’; samanheng med vante (

Tyding og bruk

prefiks (1) brukt for å vise at noko manglar eller er dårleg;

i ord som vanry, vanstelt og vantrivast