seng
substantiv hokjønn
Opphav
norrønt sæ(i)ngTyding og bruk
- møbel (med utstyr) til å sove i eller kvile på
Døme
- liggje i senga og sove;
- hotellet har 100 senger;
- har du reidd opp senga?
- eg legg meg litt på senga og kviler;
- han prøver å vere i seng før midnatt;
- det er på tide å gå til sengs;
- ho er oppe av senga etter operasjonen
- som etterledd i ord som
- dobbelseng
- himmelseng
- køyeseng
Døme
- lage ei seng av granbar
- underlag, til dømes i matretter
Døme
- fisken vart servert på ei seng av grønsaker
Døme
- så ei seng med gulrot og ei med reddik
- som etterledd i ord som
- blomsterseng
- gulrotseng
- hageseng
Faste uttrykk
- gå til sengs medliggje med;
ha samleie med - halde sengavere sjuk og sengeliggjande
- eg måtte halde senga eit par dagar
- ta nokon på senga
- besøkje nokon før dei har stått opp
- overrumple nokon