Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

forvikling

substantiv hokjønn

Opphav

frå tysk; av for- ( og vikle (

Tyding og bruk

innfløkt situasjon, floke (, 2);

forvirring, misforståing

Døme

det vart mange forviklingar med alle desse slektskapstilhøva;
her er det duka for forviklingar

komplikasjon

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin; jamfør komplisere

Tyding og bruk

forvikling, vanske (1
Døme
- båtturen vart gjennomført utan komplikasjonar
noko som kjem i tillegg til den sjukdomen ein har, og gjer tilstanden verre
Døme
- få komplikasjonar etter ein operasjon

intrige

substantiv hankjønn

Opphav

av fransk intrigue

Tyding og bruk

lurt påfunn eller knep
Døme
- politiske intrigar;
- med intrigar og lureri greidde dei å hindre at han fekk stillinga
forvikling som dannar kjernen i handlinga i ein roman eller eit skodespel
Døme
- boka har ein spennande intrige