ende 1
substantiv hankjønn
Opphav
norrønt endi(r)Tyding og bruk
- ytste, avsluttande punkt, kant eller del av noko
Døme
- enden på tauet;
- i enden av gata;
- sitje ved enden av bordet;
- bygda ligg i enden av ein fjord
Døme
- setje seg på enden;
- liggje med enden i vêret
Døme
- stien tok ende;
- ein krig utan ende;
- det er ikkje ende på dystre meldingar;
- få ende på noko
Faste uttrykk
- bukta og begge endanefull kontroll
- leiinga har bukta og begge endane
- enden på visaslutten på eit lengre hendingsforløp
- for endeover det heile
- slå ned skogen for ende;
- ulven tok sau for ende
- frå ende til annanfrå byrjing til slutt;
alt saman- det var tull frå ende til annan
- få endane til å møtastgreie seg økonomisk
- gjere ende påfå slutt på noko;
gjere til inkjes, øydeleggje;
drepe- gjere ende på fattigdomen;
- han gjorde ende på alle kaninane;
- ho gjorde ende på livet
- lause endartilhøve som ikkje er behandla eller undersøkt ferdig;
uavklara spørsmål- det var mange lause endar i bodskapen til politikaren
- over endened frå oppreist stilling;
hovudstups, i koll- bjørka bles over ende;
- ho stupte over ende;
- bli slått over ende;
- føretaket gjekk over ende
- på ende
- oppreist, på kant;
opp ned- gigantiske røyr er sette på ende i skipet
- i fullt virvar
- setje huset på ende;
- byen stod på ende
- til endeheilt til slutten;
til endes- dei festa fire dagar til ende;
- føre saka til ende;
- lese boka til ende
- til endesheilt til slutten;
til ende- fem dagar til endes;
- dei festa natta til endes;
- 12 års skulegang er til endes
- vegs endeslutten, målet
- kome til vegs ende;
- verksemda er ved vegs ende