rakett
substantiv hankjønn
Opphav
av italiensk rocchetta, av rocca ‘tein’, opphavleg same opphav som rokk (1Tyding og bruk
- prosjektil med sylinderform, som får stor fart og kan fly høgt eller langt ved hjelp av ein reaksjonsdriven motor eller liknande
Døme
- skyte opp rakettar;
- rakettane fór opp mot himmelen
- våpen med eit sylinderforma ytre og med ein rakettmotor og sprengladning;
Døme
- landet har skote opp fleire rakettar;
- fleire hus vart øydelagde av rakettane
- som etterledd i ord som
- atomrakett
- kryssarrakett
- panservernrakett
- sylinder av papp som med ein drivladning og krut eksploderer i lufta og gjev fine fargar;
Døme
- skyte opp rakettane på nyårsaftan
- fartøy med rakettmotor og plass til menneske og utstyr for reiser i verdsrommet
Døme
- dei har sendt ein rakett til Mars;
- dei tre astronautane drog i raketten til månen
- som etterledd i ord som
- månerakett
- romrakett
Faste uttrykk
- ein rakett i baken/rumpa/rævanoko som aukar aktiviteten, innsatsen, farten eller liknande
- tidsfristen sette verkeleg ein rakett i rumpa på han;
- skal ho få gjort noko, må ho få ein rakett i ræva;
- dei er så treige, dei treng ein rakett i baken