Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

dunke

dunka

verb

Opphav

truleg av norrønt duna ‘dønne, brake’

Tyding og bruk

gje ein bankelyd;
banke (2, 2)
Døme
- motoren dunka
slå, støyte eller sparke utan at det lagar sterk lyd
Døme
- dunke hovudet mot noko

Faste uttrykk

dunke inn
skåre (4
ho dunka inn ni fulltreffarar;
dunke inn hitar på listene

dunk 1

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

tønneforma behaldar;

Døme

ein dunk med øl

- avfallsdunk
- søppeldunk

Faste uttrykk

gå dunken
gå til spille eller gå gale
dette kan gå dunken;
middagen gjekk dunken;
verksemda kunne gå dunken
gå på dunken
ta slutt, gå gale eller konkurs
banken kjem til å gå på dunken;
privatøkonomien er i ferd med å gå på dunken

dunk 2

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

jamfør norrønt dynkr ‘dunk, ståk’; av dunke

Tyding og bruk

lyd av bank, kakk eller slag
Døme
- høyre ein dunk i veggen
puff (3, 1), støyt (1)
Døme
- få ein dunk i ryggen

trilling 1

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å trille (

Døme

trilling av dunkar