Avansert søk

Nynorskordboka 7 oppslagsord

bulder

substantiv inkjekjønn

Opphav

Tyding og bruk

sterk hol og rullande lyd;

bråk (, 1), larm

Døme

kome med bulder og brak;
bulderet frå bårebrotet

brak

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt brak; som førsteledd frå svensk

Tyding og bruk

sterk og knakande lyd av noko som fell, eksploderer eller liknande;
braking;
dunder (2, 1);
smell (2, 1)
Døme
- velte bordet med dunder og brak;
- ho vakna av bulder og brak oppe i fjellsida;
- isen brast med knak og brak
brukt som førsteledd i samansetningar: med kraftig verknad;
i ord som braknederlag, braktap, braksiger og brakval

Faste uttrykk

med eit brak
1. med høg lyd
  slå døra igjen med eit brak
2. i overført tyding: brått og ettertrykkeleg
  vakne med eit brak;
  ein forfattar som slo gjennom med eit brak

tur 4

substantiv inkjekjønn eller hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

bulder, dur

Døme

turen frå omnen

glam 2

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt glam(m)

Tyding og bruk

bulder, larm
Døme
- glamet frå fossen
gøying;
jamfør hundeglam
høg og gjennomtrengjande tale eller lått

buldre 1

buldra

verb

Opphav

av lågtysk bulderen; lydord

Tyding og bruk

lage bulder;
ståke (1), bråke (2
Døme
- sjøen bryt og buldrar
- brukt som adjektiv
  buldrande fossar;
  helse med buldrande røyst
tale høgt og bråkande (og sint)
Døme
- banne og buldre
om orrhane: få fram ein rullande gurglelyd under leik (5)

om 1

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt ómun ‘røyst’

Tyding og bruk

veik lyd;

ljom av fjernt bulder

Døme

høyre omen av ei skotsalve

rummel

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

hol larm;

bulder, rammel, spetakkel