Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
10 treff

Nynorskordboka 10 oppslagsord

blinde 2

blinda

verb

Opphav

norrønt blinda

Tyding og bruk

  1. gjere blind (1)
    Døme
    • blinde med å stikke ut auga
  2. Døme
    • ho vart blinda av snøfoket
Artikkelside

blinde 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt blindi

Faste uttrykk

  • i blinde
    utan å kunne sjå;
    utan å sjå seg føre
Artikkelside

blind

adjektiv

Opphav

norrønt blindr

Tyding og bruk

  1. som ikkje kan sjå;
    utan synsevne
    Døme
    • vere blind;
    • vere blind på eitt auge
  2. i overført tyding: som manglar forståing (for);
    Døme
    • vere blind for dei nære tinga;
    • kjærleik gjer blind;
    • stire seg blind på noko;
    • blindt hat
    • brukt som adverb
      • rette seg blindt etter direktivet
  3. Døme
    • eit blindt skjer

Faste uttrykk

  • blind alarm
    falsk alarm
  • blind flekk
    • område der synsnerven går gjennom netthinna og synsbiletet såleis ikkje kan oppfattast
    • i overført tyding: noko ein ikkje ser eller er merksam på
  • blind høne finn også korn
    ein person utan føresetnader kan også slumpe til å finne det rette
  • ende blindt
    ikkje føre fram;
    ikkje føre vidare
  • stire seg blind på
    vere så oppteken av noko at ein mister evne til å sjå det på ein annan måte
Artikkelside

våme

våma

verb

Opphav

samanheng med vime (2

Tyding og bruk

gå som i skodde eller blinde;
tulle
Døme
  • dei fer og våmar
Artikkelside

tunnelsyn, tunellsyn

substantiv inkjekjønn eller hokjønn

Tyding og bruk

  1. det å ha avgrensa synsfelt på grunn av sjukdom på netthinna eller synsnerva
    Døme
    • synsforstyrringar, tunnelsyn og blinde flekkar
  2. det å sjå einsidig på ei sak eller eit emne;
    Døme
    • gangsynet var erstatta med tunnelsyn
Artikkelside

blinding 2

substantiv hankjønn

Opphav

av blinde (2

Tyding og bruk

  1. inndregen del av ei veggflate
  2. attmura dør eller vindauge
Artikkelside

skot, skott 3

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt skot

Tyding og bruk

  1. det å skyte;
    avfyring av eit prosjektil
    Døme
    • skyte skot på skot;
    • dei høyrde eit skot
  2. prosjektil frå eit skytevåpen;
    Døme
    • ha to skot att;
    • skyte med skarpe skot;
    • løyse eit skot
  3. stode som gjer det mogleg å skyte
    Døme
    • få skot på haren
  4. kast, slag eller spark av ein ball mot mål
    Døme
    • skotet gjekk i mål;
    • ho hadde fleire gode skot på mål
  5. det å brått ta eit bilete med kamera
    Døme
    • fyre av eit skot med kamera
  6. injeksjon med narkotisk stoff
    Døme
    • setje eit skot med heroin
  7. det at noko skyt fram
    Døme
    • det er skot i treet
  8. plantedel som skyt fram frå ein knopp;
    Døme
    • om våren skyt plantene nye skot
  9. tilbygg til eit hus;
    (enkelt) frittståande uthus
  10. brukt som etterledd i samansetningar: noko som er lagt til

Faste uttrykk

  • i skotet
    sterkt etterspurd;
    populær
    • tida da visesong var i skotet
  • siste skot på stamma
    siste nykomar eller tilvekst innanfor eit visst felt eller ei viss gruppe
  • sitje som eit skot
    passe perfekt;
    vere ein fulltreffar
    • dressen sit som eit skot;
    • musikken sat som eit skot
  • skot i blinde
    lite gjennomtenkt forsøk;
    planlaust tiltak
  • som eit skot
    svært fort (og brått);
    lynraskt
    • ho fauk som eit skot ned trappa
Artikkelside

svaksynt

adjektiv

Tyding og bruk

som har svakt syn
  • brukt som substantiv:
    • blinde og svaksynte
Artikkelside

i blinde

Tyding og bruk

utan å kunne sjå;
utan å sjå seg føre;
Sjå: blinde
Artikkelside

førarhund

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

hund som er øvd opp til å leie blinde og svaksynte
Artikkelside