Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
16 treff

Nynorskordboka 16 oppslagsord

klekkje, klekke 2

klekkja, klekka

verb

Opphav

norrønt klekja

Tyding og bruk

  1. få fram avkom frå egg eller rogn med varme;
    Døme
    • klekkje ut egg;
    • egget blir klekt
  2. i overført tyding: pønske ut, ha i emning
    Døme
    • klekkje ut ein plan
Artikkelside

ruge 2

ruga

verb

Opphav

frå dansk

Tyding og bruk

  1. liggje på egg;
    Døme
    • ruge på egga
  2. liggje trykkjande over noko
    Døme
    • tunge skyer ruga over åsen
  3. Døme
    • ruge over pengane sine;
    • ruge på ein løyndom

Faste uttrykk

  • ruge ut
    1. klekkje (1)
      • ruge ut kyllingar
    2. pønske ut
      • ruge ut ein listig plan
Artikkelside

utruging

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

Døme
  • utruging av kyllingar
Artikkelside

bre 2, brede 3

breda

verb

Opphav

norrønt bræða

Tyding og bruk

  1. Døme
    • snøen byrjar å bre kring stilker og strå
  2. få til å smelte
    Døme
    • bre is;
    • bre smøret i kjelen
  3. Døme
    • bre båten
  4. liggje på egg;
    ruge
    Døme
    • høna brer i tre veker
Artikkelside

alsegg

substantiv inkjekjønn

Opphav

jamfør egg (2

Tyding og bruk

i al av fugl: befrukta egg til å ruge avkom av;
Artikkelside

inkubasjon

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin, av incubare ‘liggje i eller på, ruge ut’

Tyding og bruk

i medisin: utviklingsprosess som går føre seg med eit smittestoff i inkubasjonstida
Artikkelside

kuvøse

substantiv hankjønn eller hokjønn

Opphav

frå fransk , av couver ‘ruge’

Tyding og bruk

lukka, spesialbygd seng for spedbarn som er fødde for tidleg eller er alvorleg sjuke
Døme
  • liggje i kuvøse
Artikkelside

eggvær

substantiv inkjekjønn

Opphav

jamfør vær (1

Tyding og bruk

stad der mykje sjøfugl plar ruge (og der folk plar sanke egg)
Døme
  • eit freda eggvær
Artikkelside

rugeegg

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

befrukta egg til å ruge avkom av
Døme
  • stor etterspurnad etter rugeegg
Artikkelside

ruke 1

substantiv hokjønn

Opphav

truleg av norrønt hrúga; samanheng med ruge (1 og rauk

Tyding og bruk

  1. dunge, haug;
  2. klatt av ekskrement, særleg frå dyr;
    Døme
    • det ligg ei ruke i vegen
Artikkelside