Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
6 treff

Nynorskordboka 6 oppslagsord

rotlaus

adjektiv

Tyding og bruk

som ikkje kjenner seg heime;
som ikkje har rotfeste (1, 2)
Døme
  • rotlaus ungdom
Artikkelside

rotfeste 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

av feste (1

Tyding og bruk

  1. feste i jorda for rot på plante
    Døme
    • kveiten har djupt rotfeste
  2. i overført tyding: fast grunn, trygt grunnlag
    Døme
    • ha rotfeste i nasjonal tradisjon
Artikkelside

rot 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt rót

Tyding og bruk

  1. del av ei plante som går ned i jorda
    Døme
    • bjørka har lange røter;
    • frå rot til topp
  2. plante med særleg godt utvikla underjordisk del
  3. nedste del av noko som utgjer eit feste til noko anna;
  4. i overført tyding: noko som har festa seg som noko stabilt og akseptert;
    grunnlag, tilknyting, rotfeste (1, 2)
    Døme
    • planen har ikkje rot i røyndomen;
    • ein kultur med djupe røter
  5. utgangspunkt for noko;
    Døme
    • rota til alt vondt;
    • rota til problema ligg i fortida deira
  6. i matematikk: tal i høve til eit anna tal som det blir likt når ein multipliserer det med seg sjølv (éin eller fleire gonger)
    Døme
    • rota av 16 er 4
  7. i språkvitskap: del av ord som kan stå aleine eller vere del av ei stamme (1, 5), og som er utan avleiingar eller bøyingsending;
    jamfør rotord

Faste uttrykk

  • ha si rot i
    stamme frå
  • rykkje opp med rota
    fjerne for godt;
    utrydde
  • ròtne på rot
    gå i oppløysing;
    forfalle
    • skogen ròtna på rot
  • slå rot
    1. utvikle røter og byrje å vekse
      • planta har slått rot og vil kanskje begynne å blomstre til sommaren
    2. utvikle tilhøyrsle til ein stad;
      kjenne seg heime;
      til skilnad frå å vere rotlaus
      • dei slo raskt rot i den nye byen
    3. feste seg, få grobotn
      • tankane slo rot
Artikkelside

nomadeliv

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

  1. det å leve som nomade (1)
  2. omflakkande levevis
    Døme
    • eit uroleg nomadeliv der ein aldri heilt fekk rotfeste nokon stad
Artikkelside

forankre

forankra

verb

Opphav

frå tysk; av for- (2 og anker (1

Tyding og bruk

  1. feste med anker (1, 1)
    Døme
    • forankre ein båt
  2. binde saman med bolt eller jernkonstruksjon
    Døme
    • forankre ein vegg
  3. i overført tyding: gje rotfeste (1;
    Døme
    • forankre avgjerder i folket;
    • vere forankra i tradisjonen
Artikkelside

forankring

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. det å ankre;
    Døme
    • plattforma må ha tilstrekkeleg forankring
  2. i overført tyding: det å forankre (3);
    Døme
    • ha forankring i miljøet;
    • lokal forankring
Artikkelside