Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
116 treff

Nynorskordboka 116 oppslagsord

ukunne

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

mangel på kunne (1;
dårleg kunnskap eller dugleik;
Artikkelside

ukultur

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

mangel på kultur (2) og danning;
dårleg kultur;
dårlege vanar
Døme
  • det har utvikla seg ein ukultur i heile bransjen
Artikkelside

ukultivert

adjektiv

Tyding og bruk

  1. som ikkje er dyrka
    Døme
    • eit ukultivert areal
  2. som er lite kultivert (1);
    som viser mangel på danning;
    Døme
    • ukultivert framferd;
    • dei er frekke og ukultiverte
Artikkelside

vansmekte

vansmekta

verb

Opphav

av van- og smekte

Tyding og bruk

lide sterkt (av mangel på noko);
lengte
Døme
  • sitje i sola og vansmekte av tørste
Artikkelside

kjønnsinkongruens

substantiv hankjønn

Opphav

av kjønn og latin incongruens ‘som ikkje passar saman med’; jamfør kongruere

Tyding og bruk

mangel på samsvar mellom det kjønnet som ein registrerte ved fødselen, og det kjønnet ein opplever å vere
Artikkelside

stress

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

frå engelsk ‘trykk’

Tyding og bruk

  1. psykisk eller fysisk overbelasting;
    Døme
    • vere plaga av stress og søvnløyse;
    • plagane skuldast langvarig stress
  2. høgd arbeids- eller tidspress;
    mangel på tid til å rekke over noko
    Døme
    • ein lærar må tole mykje stress og mas;
    • det er ikkje alltid eg taklar alt stresset i kvardagen
  3. Døme
    • plantene vart utsette for stress gjennom fleire slåttar
Artikkelside

vege opp for

Tyding og bruk

motverke ein mangel eller veikskap med å styrkje andre funksjonar eller eigenskapar;
Sjå: vege
Døme
  • lang erfaring kan vege opp for manglande formell kompetanse
Artikkelside

vege 2

vega

verb
kløyvd infinitiv: vega

Opphav

norrønt vega

Tyding og bruk

  1. finne eller fastsetje vekta eller tyngda av noko
    Døme
    • helsesjukepleiaren veg og måler høgda på alle skulebarna;
    • vege slaktet;
    • vege seg;
    • ho vog opp 5 kg poteter
  2. ha ei viss vekt;
    Døme
    • pakka veg 2 kg;
    • vege over 70 kg
  3. i overført tyding: gje noko eit visst verd (3, 2) eller ei viss tyngd (5)
    Døme
    • hennar meining veg tungt;
    • alle føremonene vog opp denne ulempa
  4. i overført tyding: vurdere ulike moglegheiter;
    tenkje nøye gjennom noko
    Døme
    • vege fleire omsyn mot kvarandre;
    • han vog for og imot tilbodet
  5. korrigere for systematiske feil og skeivskapar;
    jamfør vekte (2)
  6. liggje ustøtt
    Døme
    • stokken ligg og veg

Faste uttrykk

  • bli vegen og funnen for lett
    bli vurdert og avvist
  • vege opp for
    motverke ein mangel eller veikskap med å styrkje andre funksjonar eller eigenskapar;
    kompensere (3) for
    • lang erfaring kan vege opp for manglande formell kompetanse
  • vege orda sine
    tenkje seg godt om før ein seier noko;
    jamfør vege orda sine på gullvekt
Artikkelside

tørke 2, turke 2

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt þurka f; av tørke (3

Tyding og bruk

  1. langvarig tørt vêr;
    uttørking av jord, vokstrar og liknande
    Døme
    • ein sommar med mykje tørke;
    • tørken har gjort skade på avlingane
  2. i overført tyding: mangel på idear, ressursar eller liknande
    Døme
    • det er tørke i ordrebøkene
Artikkelside

vank 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

samanheng med van- og vand (2; jamfør òg skavank

Tyding og bruk

feil (1, lyte (1, kroppsskade;
Døme
  • ha vank i eine hofta
Artikkelside