Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

bedra, bedrage

bedraga

verb

kløyvd infinitiv: bedraga

Uttale

bedraˊ eller bedraˊge

Opphav

gjennom bokmål; frå lågtysk

Tyding og bruk

snyte (2, 2), svindle
Døme
- snyte og bedra i handel
vere utro mot;
svike (1)
Døme
- ho bedrog kjærasten sin
gje falskt inntrykk
Døme
- det ytre kan bedra

Faste uttrykk

skinet bedreg
det ytre kan gje feil inntrykk

bedrag

substantiv inkjekjønn

Uttale

bedraˊg

Tyding og bruk

det å bedra (1);
svik, snyting, narring
Døme
- lygn og bedrag;
- juks og bedrag;
- ei historie om svik og bedrag
falsk førestilling;
illusjon
- - sansebedrag
  - sjølvbedrag
  - synsbedrag